İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı
Lisans	TYYÇ: 6. Düzey	QF-EHEA: 1. Düzey	EQF-LLL: 6. Düzey

Ders Genel Tanıtım Bilgileri

Ders Kodu:

İÇT458

Ders İsmi:

Tasarım Tarihi

Ders Yarıyılı:

Güz

Ders Kredileri:

Teorik	Pratik	Kredi	AKTS
3	0	3	4

Öğretim Dili:

Ders Koşulu:

Ders İş Deneyimini Gerektiriyor mu?:

Hayır

Dersin Türü:

Bölüm Seçmeli

Dersin Seviyesi:

Lisans

TYYÇ:6. Düzey

QF-EHEA:1. Düzey

EQF-LLL:6. Düzey

Dersin Veriliş Şekli:

Yüz yüze

Dersin Koordinatörü:

Doç. Dr. NERGIS ATAC

Dersi Veren(ler):

Dersin Yardımcıları:

Dersin Amaç ve İçeriği

Dersin Amacı:

Mekân Tasarım Tarihi dersinin amacı, öğrencilerin evrensel, işlevsel, yerel ve eklektik mekân tasarımı çeşitliliklerini tarihsel süreçler bağlamında kavrayabilmelerini sağlamaktır. Ders, farklı dönemlerde ortaya çıkan mimari ve iç mekân tasarımı yaklaşımlarını, estetik, kültürel, teknolojik ve işlevsel dinamikler ışığında analiz etmeyi hedefler. Bu kapsamda, öğrencilerin mekân tasarımının tarih boyunca geçirdiği dönüşümleri anlayarak, geçmişin deneyimlerinden öğrenmeleri ve bu birikimi kendi tasarım projelerinde yaratıcı bir şekilde uygulayabilmeleri amaçlanır. Ayrıca, mekân organizasyonu, malzeme kullanımı ve estetik tercihlerin tarihsel bağlamdaki rolü irdelenerek, öğrencilerin tasarım süreçlerinde eleştirel ve analitik bir bakış açısı geliştirmeleri teşvik edilir.

Dersin İçeriği:

Bu ders iç mimarlık öğrencilerine mekân tasarımının tarihsel süreçteki gelişimini kavratmayı ve bu süreçten ilham alarak tasarım bilinci geliştirmeyi amaçlar. Ders, geçmişten günümüze kadar farklı dönemlerin mimari tarzlarını, malzeme kullanımını, mekân organizasyonu prensiplerini ve estetik yaklaşımlarını kapsamlı bir şekilde inceler. Mekân tasarımına yön veren kültürel, toplumsal, teknolojik ve ekonomik faktörler analiz edilir. Bu ders, öğrencilere yalnızca tarihi bir perspektif kazandırmakla kalmaz; aynı zamanda mekân tasarımında tarihsel birikimden öğrenme, güncel tasarım problemlerine yaratıcı çözümler üretme ve gelecekteki projelerinde bu birikimi yenilikçi bir şekilde uygulama becerisi kazandırır. Ders hem teorik bilgi hem de uygulamalı analizlerle öğrencilerin tarihsel birikimi anlamalarını ve tasarım süreçlerine entegre etmelerini sağlar.

Öğrenme Kazanımları

Bu dersi başarıyla tamamlayabilen öğrenciler;

Öğrenme Kazanımları

1 - Bilgi
Kuramsal - Olgusal
1) Tasarım süreçlerinde kültürel, tarihi ve bağlamsal unsurları bütünsel olarak ele alır; tasarım, sanat, politika, ekonomi ve sosyal dönüşümlerin birbirleriyle olan ilişkilerini analiz ederek bu etkileşimlerin tasarım süreçlerine nasıl yansıdığını yorumlar.
2 - Beceriler
Bilişsel - Uygulamalı
3 - Yetkinlikler
İletişim ve Sosyal Yetkinlik
Öğrenme Yetkinliği
Alana Özgü Yetkinlik
1) Tasarımda estetik–teknik–işlevsel dönüşümleri tarihsel bağlamıyla kavrar.
Bağımsız Çalışabilme ve Sorumluluk Alabilme Yetkinliği

Ders Akış Planı

Hafta	Konu	Ön Hazırlık
1)	Giriş Dersi Bu hafta, iç mimarlığın tarih boyunca geçirdiği dönüşüm ve profesyonelleşme süreci ele alınacaktır. Antik dönemde zanaatkarlar ve mimarların sorumluluğunda olan iç mekan düzenlemelerinin, Rönesans ve Barok dönemlerinde sanat ve estetikle harmanlanarak uzmanlaşmaya başladığı tartışılır. 19. yüzyılda, endüstri devriminin etkisiyle, iç mekan tasarımının sanayileşme ve seri üretimle nasıl ilişkilendiği ve bu sürecin iç mimarlığı bir meslek haline getirdiği analiz edilir. Arts and Crafts, Art Nouveau ve Art Deco gibi tasarım hareketlerinin, iç mimarlığın yalnızca estetik değil aynı zamanda işlevsellik temelli bir uzmanlık alanı olarak tanımlanmasındaki rolleri değerlendirilir. Bauhaus Okulu gibi kurumların, iç mimarlığın akademik bir disiplin ve mesleki bir çerçeve kazanmasına yönelik katkıları incelenir. Modernizmin getirdiği fonksiyonel tasarım anlayışının, mesleğin kimliğini ve kapsamını nasıl şekillendirdiği tartışılır. Ders, iç mimarlığın tarihsel bağlamda mesleki bir alan olarak gelişimini anlamaya yönelik teorik bir çerçeve sunmayı amaçlar.	-
2)	Bauhaus I (Almanya Tarihi ve Tasarım ve İdeoloji Ekseninde) Bu hafta, Bauhaus Okulu’nun sanat, tasarım ve mimarlık üzerindeki dönüştürücü etkileri ele alınır. Walter Gropius, Bauhaus’un kurucu lideri olarak okulun sanatı, zanaatı ve endüstriyi birleştiren vizyonunu nasıl şekillendirdiği bağlamında değerlendirilir. Ludwig Mies van der Rohe, modern mimarlığın minimal ve işlevsel yaklaşımlarını Bauhaus pedagojisi ile nasıl birleştirdiği üzerinden tartışılır. Marcel Breuer’in yenilikçi mobilya tasarımları, özellikle çelik boru kullanımıyla modern mobilya anlayışına katkıları incelenir. László Moholy-Nagy, fotoğraf, tipografi ve endüstriyel tasarımda deneyselliği ön plana çıkararak, Bauhaus’un disiplinler arası yaklaşımına yaptığı katkılarla ele alınır. Josef Albers, renk ve biçim üzerine teorik çalışmaları ve eğitim anlayışıyla analiz edilir. Herbert Bayer, tipografi ve grafik tasarım alanında sadeleştirme ve işlevsellik üzerine odaklanan çalışmalarıyla değerlendirilir. Son olarak, Bauhaus’un dokuma atölyesinin başkanı olan Gunta Stölzl, tekstil tasarımındaki yaratıcı ve yenilikçi uygulamalarıyla Bauhaus’un kadın tasarımcılar için bir üretim alanı oluşturmadaki önemi bağlamında tartışılır. Ders, Bauhaus’un modern tasarım tarihindeki yerini anlamaya ve bu yaklaşımın çağdaş tasarıma etkilerini değerlendirmeye odaklanır.
3)	Bauhaus II Bu hafta, Bauhaus’un disiplinler arası yaklaşımı ve farklı sanat ve tasarım alanlarındaki etkileri incelenir. Bauhaus’un eğitim sistemi, modern tasarım ilkeleri doğrultusunda sanat, mimarlık ve zanaat arasındaki sınırları nasıl yeniden tanımladığı bağlamında analiz edilir. Oskar Schlemmer’in sahne sanatlarına yönelik çalışmaları, özellikle Triadic Ballet üzerinden tartışılır. Schlemmer’in insan figürü, mekan ve hareket arasındaki ilişkiyi görselleştirme çabası incelenir. Marianne Brandt, metal atölyesinde gerçekleştirdiği yenilikçi tasarımlarla işlevsellik ve estetiği nasıl birleştirdiği üzerinden değerlendirilir. Anni Albers’in tekstil tasarımındaki modern yaklaşımları ve dokuma sanatını çağdaş bir disipline dönüştürme çabaları tartışılır. Paul Klee ve Wassily Kandinsky, Bauhaus’un sanat eğitimine soyut sanat, renk ve biçim teorisi açısından nasıl katkıda bulundukları ile incelenir. Lilly Reich, sergi tasarımı ve mobilya tasarımındaki çalışmaları üzerinden Bauhaus’un mekansal organizasyona ve estetik detaylara olan katkısı bağlamında analiz edilir. Ders, Bauhaus’un farklı sanat dallarındaki etkilerini ve temsilcilerinin disiplinler arası tasarıma olan katkılarını değerlendirmeyi amaçlar.
4)	Bauhaus ve Sahne Tasarımı Bu hafta, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Arts and Crafts Hareketi’nin estetik ve işlevsel anlayışı, toplumsal ve sanatsal bağlamda ele alınacaktır. Endüstri Devrimi’nin yarattığı mekanikleşmeye bir tepki olarak doğan bu hareket, el işçiliğinin, zanaatın ve estetik değerlere dayalı tasarımın önemini vurgulamıştır. Hareketin temel felsefesi ve ortaya koyduğu tasarım ilkeleri, görsel materyaller ve metinlerle desteklenerek incelenecektir. William Morris ve John Ruskin’in hareketin teorik temellerine yaptığı katkılar ve bu iki figürün zanaat, tasarım ve sanata dair eleştirileri analiz edilecektir. Philip Webb, Edward Burne-Jones ve C.R. Ashbee gibi figürlerin mimari ve tasarım alanındaki katkıları tartışılacaktır. Ayrıca, Charles Rennie Mackintosh, Gustav Stickley ve Baillie Scott gibi tasarımcıların eserlerinde hareketin etkisi, sade formlar, doğal malzeme kullanımı ve işlevsellik üzerinden değerlendirilecektir. Dersin diğer odak noktası, Frank Lloyd Wright ve Archibald Knox gibi figürlerin Arts and Crafts anlayışını kendi bölgelerinde ve daha geniş bir uluslararası bağlamda nasıl dönüştürdüklerini tartışmak olacaktır. Wright’ın organik mimari ilkelerindeki Arts and Crafts etkisi ve Knox’un tasarımlarında görülen estetik ile işlevsellik arasındaki ilişki örneklerle açıklanacaktır. Ders, Arts and Crafts Hareketi’nin tasarım tarihindeki önemini ve modern tasarım anlayışına olan etkilerini anlamaya yönelik teorik ve görsel bir çerçeve sunmayı hedefler.
4)	Bauhaus ve Sahne Tasarımı Bu hafta, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Arts and Crafts Hareketi’nin estetik ve işlevsel anlayışı, toplumsal ve sanatsal bağlamda ele alınacaktır. Endüstri Devrimi’nin yarattığı mekanikleşmeye bir tepki olarak doğan bu hareket, el işçiliğinin, zanaatın ve estetik değerlere dayalı tasarımın önemini vurgulamıştır. Hareketin temel felsefesi ve ortaya koyduğu tasarım ilkeleri, görsel materyaller ve metinlerle desteklenerek incelenecektir. William Morris ve John Ruskin’in hareketin teorik temellerine yaptığı katkılar ve bu iki figürün zanaat, tasarım ve sanata dair eleştirileri analiz edilecektir. Philip Webb, Edward Burne-Jones ve C.R. Ashbee gibi figürlerin mimari ve tasarım alanındaki katkıları tartışılacaktır. Ayrıca, Charles Rennie Mackintosh, Gustav Stickley ve Baillie Scott gibi tasarımcıların eserlerinde hareketin etkisi, sade formlar, doğal malzeme kullanımı ve işlevsellik üzerinden değerlendirilecektir. Dersin diğer odak noktası, Frank Lloyd Wright ve Archibald Knox gibi figürlerin Arts and Crafts anlayışını kendi bölgelerinde ve daha geniş bir uluslararası bağlamda nasıl dönüştürdüklerini tartışmak olacaktır. Wright’ın organik mimari ilkelerindeki Arts and Crafts etkisi ve Knox’un tasarımlarında görülen estetik ile işlevsellik arasındaki ilişki örneklerle açıklanacaktır. Ders, Arts and Crafts Hareketi’nin tasarım tarihindeki önemini ve modern tasarım anlayışına olan etkilerini anlamaya yönelik teorik ve görsel bir çerçeve sunmayı hedefler.
5)	Sahne Tasarımı (Altarnatif Mekanlar) Bu ders, alternatif mekanlarda sahne sanatlarının icrası ile iç mekân tasarımı arasındaki ilişkiyi, modernizm ve savaş dönemleri bağlamında ele alır. Sahne sanatlarının estetik ve işlevsel gereksinimlerini karşılamak amacıyla mekan tasarımında ortaya çıkan yenilikler, tarihsel süreçteki toplumsal ve teknolojik değişimlerle ilişkilendirilerek incelenir. Modernizmin getirdiği tasarım anlayışı ve savaş dönemlerinin yarattığı sınırlı kaynaklarla yaratılan mekan çözümleri, tasarım tarihinin farklı dönemlerindeki özgün uygulamalar üzerinden analiz edilir. Dersin ilk bölümü, modernizmin iç mekan tasarımı üzerindeki etkilerine odaklanırken, sahne sanatlarının mekânsal gereksinimleri bağlamında işlevsellik, estetik ve teknolojinin nasıl bir araya geldiği tartışılır. Alternatif mekanların, geleneksel sahne anlayışını nasıl dönüştürdüğü ve iç mekan tasarımına getirdiği yenilikler örneklerle ele alınır. Savaş dönemlerinde ortaya çıkan kaynak kısıtlamaları ve bu durumun mekan tasarımındaki yaratıcılığı nasıl tetiklediği, kültürel ve tarihsel bağlamda değerlendirilir. Dersin amacı, sahne sanatları ile iç mekan tasarımı arasındaki ilişkinin tarihsel, kültürel ve teknolojik boyutlarını anlamak ve bu anlayışı, modern tasarım uygulamalarına yönelik bir perspektif kazandırmak olarak belirlenmiştir. Görsel materyaller, örnek vaka analizleri ve teorik tartışmalarla desteklenen ders, öğrencilerin tasarım süreçlerinde tarihsel bağlamı eleştirel bir şekilde değerlendirme becerilerini geliştirmeyi hedefler.
6)	Modern Sanat Hareketleri ve İç Mekan Tasarımı Bu hafta, modern sanat akımlarının iç mekan tasarımında yarattığı estetik ve işlevsel dönüşümler ele alınacaktır. Kübizm, Ekspresyonizm, Sürrealizm, Fütürizm ve De Stijl gibi akımların malzeme kullanımı, form anlayışı, renk paleti ve mekansal organizasyona etkileri incelenir. Bu sanat akımlarının iç mekan tasarımına katkıları, dönemin önde gelen sanatçı ve tasarımcılarının çalışmaları üzerinden analiz edilir. Kübizm, iç mekan tasarımında çoklu perspektifler ve geometrik düzenlemelerin ön plana çıkmasına olanak tanımıştır. Pablo Picasso’nun ve Georges Braque’ın eserlerinde görülen geometrik soyutlama, iç mekan mobilyaları ve dekoratif unsurlara ilham vermiştir. Örnek olarak, Le Corbusier’in Villa Savoye iç mekanlarında geometrik düzenlemeler ve kübist bir estetik anlayışı tartışılır. Ekspresyonizm, renklerin ve formların duygusal bir anlatı aracı olarak kullanıldığı iç mekan tasarımlarında etkili olmuştur. Bruno Taut’un tasarımlarında görülen canlı renk paleti ve dinamik formlar, ekspresyonizmin iç mekanlarda dramatik bir atmosfer yaratmadaki gücünü ortaya koyar. Sürrealizm, iç mekanlarda bilinçaltı imgeler, alışılmadık objeler ve sürpriz etkisi yaratan tasarımlar olarak kendini göstermiştir. Salvador Dalí’nin tasarladığı Mae West Lips Sofa gibi mobilyalar, sürrealist estetiğin iç mekan tasarımındaki ikonik örneklerindendir. Fütürizm, hız ve hareketin mekansal organizasyona nasıl yansıtılabileceğini vurgulamıştır. Antonio Sant’Elia’nın çizimleri ve dinamik formlara odaklanan iç mekan önerileri, fütürist yaklaşımı iç mekan tasarımına taşır. De Stijl, sade geometrik formlar ve ana renklerin kullanımıyla minimalist bir estetik anlayış getirmiştir. Piet Mondrian’ın tablolarından ilham alan Gerrit Rietveld’in Rietveld Schröder Evi, De Stijl’in iç mekan tasarımındaki etkisini temsil eden önemli bir örnektir. Bu ders, modern sanat akımlarının iç mekan tasarımına sağladığı estetik, işlevsellik ve yaratıcı perspektiflere odaklanır. Sanat ve tasarımın disiplinler arası ilişkisi, görsel materyaller ve projeler üzerinden analiz edilerek öğrencilerin modern sanatın iç mekanlardaki izlerini eleştirel bir bakışla değerlendirmesi hedeflenir.
7)	ara sınav
8)	ara sınav
9)	Konstrüktivizm, Formalist, Fütürist, Neo-Fütürist Tasarım (Parametrik Tasarım Orijinleri) Bu hafta, Konstrüktivizm, Brütalist tasarım, Formalist tasarım, Neo-Fütürist tasarım ve Parametrik tasarım yaklaşımlarının estetik, işlevsellik ve teknolojik yenilikler bağlamında mimarlık ve tasarım üzerindeki etkileri ele alınır. Bu tasarım akımlarının mekansal organizasyon, malzeme kullanımı ve mimari ifade üzerindeki katkıları, farklı dönemlere ait örneklerle analiz edilir. Konstrüktivizm, yapısal elemanların ve işlevselliğin estetik bir dil yaratacak şekilde ön plana çıkarıldığı bir yaklaşım olarak tartışılır. Vladimir Tatlin’in “Üçüncü Enternasyonal Anıtı”, Alexander Rodchenko’nun tasarımları ve endüstriyel üretimle ilişkilendirdiği projeleri üzerinden incelenir. Bu bağlamda, konstrüktivizmin mimarlık ve tasarımda yenilikçi teknikler ve sosyal işlevler ile nasıl birleştiği değerlendirilir. Brütalist tasarım, beton gibi ham ve açıkta bırakılan malzemelerin estetik bir araç olarak kullanımı ve bu yaklaşımın mekan üzerindeki etkileri bağlamında ele alınır. Le Corbusier’nin Unite d’Habitation gibi projeleri üzerinden, bu tarzın yalınlığa vurgu yapan estetik anlayışı analiz edilir. Formalist tasarım, geometrik simetri, düzen ve görsel kompozisyonun mekansal düzenleme ve mimari ifadede nasıl bir estetik değer yarattığı üzerinden tartışılır. Bu bağlamda, formun tasarımın temel unsuru olarak ön planda tutulduğu projeler ele alınır. Neo-Fütürist tasarım, teknolojinin sağladığı olanaklar ile organik formların bir araya geldiği, geleceğe yönelik mimari yaklaşımlar olarak tartışılır. Zaha Hadid, Santiago Calatrava ve diğer Neo-Fütürist mimarların tasarımları üzerinden, dinamik formların estetik ve işlevsellik ile nasıl birleştiği analiz edilir. Neo-Fütürizm’in sürdürülebilirlik, hız ve yenilik gibi kavramlarla kurduğu bağ değerlendirilir. Parametrik tasarım, dijital teknolojiler ve algoritmik süreçlerin tasarım üzerindeki etkileri ile bu süreçlerin yaratıcı form arayışlarında sağladığı katkılar üzerinden incelenir. Patrik Schumacher gibi mimarların projeleri, parametrik tasarımın mekansal esneklik, çevresel uyum ve yenilikçi estetik anlayışı çerçevesinde nasıl bir dönüşüm yarattığını ortaya koyar. Bu ders, söz konusu yaklaşımları eleştirel bir şekilde tartışarak, bu anlayışların çağdaş mimarlık ve tasarımda nasıl bir rol oynadığını, yapıların estetik, işlevsellik ve teknolojik uyumlarını nasıl dönüştürdüğünü kapsamlı bir şekilde analiz etmeyi hedefler. Ders, görsel materyaller ve seçili projelerle desteklenir.
10)	Fonksiyonalizm Bu hafta, fonksiyonalizmin iç mekan tasarımı üzerindeki estetik ve işlevsel etkileri tarihsel ve çağdaş bağlamda ele alınacaktır. Fonksiyonalizm, tasarımda gereksiz detaylardan kaçınılmasını ve işlevselliğin estetik ile harmanlanmasını savunan bir anlayış olarak değerlendirilir. Hareketin temel prensipleri ele alınır, iç mekan tasarımında ortaya çıkardığı yenilikler incelenir ve Bauhaus ile Modernist hareketin etkileri açıklanır. Ders kapsamında, “Form işlevi takip eder” anlayışının iç mekan tasarımındaki uygulanışına örnekler verilir. Fonksiyonalizmin 20. yüzyıl tasarım tarihindeki kökenleri analiz edilir ve Bauhaus ile modernist tasarım hareketleriyle olan bağlantıları tartışılır. Malzeme ve teknolojinin tasarımdaki işlevselliği artırmadaki rolü açıklanır. Bu bağlamda, Le Corbusier’nin Villa Savoye iç mekanları, Mies van der Rohe’nin Barcelona Chair tasarımı, Alvar Aalto’nun ahşap mobilyaları ve Hans Wegner’in “Wishbone Chair” tasarımı analiz edilir. Ayrıca, Marcel Breuer’in çelik boru kullanımıyla geliştirdiği mobilyalar üzerinden fonksiyonalizmin yenilikçi yönleri incelenir. Dersin ilerleyen bölümlerinde, fonksiyonalizmin günümüzdeki etkileri tartışılır. IKEA gibi markaların modüler ve işlevsellik odaklı tasarımları ele alınır. Japon tasarım kültüründen minimalist mekansal düzenlemeler ve Dieter Rams’in Braun için tasarladığı ürünler gibi çağdaş örnekler değerlendirilir. Ayrıca, sürdürülebilir malzeme kullanımı ve kullanıcı deneyimine odaklanan modern fonksiyonalist uygulamalar görsellerle desteklenir. Bu ders, görsel materyaller ve seçili projelerle desteklenerek, öğrencilerin fonksiyonalizmin tarihsel ve çağdaş boyutlarını eleştirel bir şekilde anlamalarını ve analiz etmelerini amaçlar.
11)	1970’ler Bu hafta, 1970’lerin iç mekân tasarımı ele alınarak, dönemin toplumsal ve kültürel etkilerinin tasarıma nasıl yansıdığı incelenecektir. Canlı renklerin, doğal malzemelerin ve özgün tasarımların öne çıktığı bu dönem, bireysel ifade ve estetik çeşitlilik bağlamında değerlendirilecektir. Dersin odak noktaları arasında, renklerin ve desenlerin mekansal atmosfer yaratmadaki etkisi, geometrik düzenlemeler ve toprak tonlarının popülerleşmesi yer alır. Verner Panton, renkli ve organik tasarımlarıyla bu dönemin en dikkat çeken isimlerinden biri olarak analiz edilir. Panton’un tasarladığı Panton Chair, plastik malzemeyi yenilikçi bir şekilde kullanmasıyla ele alınır. Ettore Sottsass’ın 70’lerde geliştirdiği renkli, geometrik ve ironik tasarımlar, Memphis Grubu’nun öncülü olarak bu dönemin yenilikçi yönlerini temsil eder. Ahşap, bambu ve rattan gibi doğal malzemelerin kullanımı, sıcak ve samimi mekanlar yaratmadaki rolleri bağlamında incelenir. 70’lerde toprak tonları ve canlı renklerin mekansal atmosfer yaratmadaki rolü, 80’lerde neon ve metalik renklerin estetik ifadeyi güçlendirmesiyle karşılaştırılır. 70’lerde ahşap, bambu gibi doğal malzemelerin popülerleşmesi, 80’lerde yapay ve doğal malzemelerin bir arada kullanımı analiz edilir. Her iki dönemde de bireysellik ve özgünlük, tasarımın temel bir unsuru olarak değerlendirilir. İnsanlar, yaşam alanlarını kendi kimliklerini yansıtan mekanlara dönüştürmeye çalışmıştır. 70’lerin hippi kültürü ve özgür ruhunun tasarıma etkisi ile 80’lerin materyalist ve lüks odaklı yaşam tarzının mekânsal düzenlemelere etkisi tartışılır.
12)	1980’ler Bu hafta, 1980’lerin iç mekan tasarımında, Philippe Starck, Ettore Sottsass, Andrée Putman ve Michael Graves gibi tasarımcıların çalışmaları üzerinden postmodernizm ve lüks anlayışının estetik ve işlevsel yansımaları ele alınır. Philippe Starck, şeffaf polikarbonat malzeme kullanımıyla hem minimalizmi hem de lüksü birleştiren ikonik Louis Ghost Chair tasarımı ve Royalton Hotel ile Delano Hotel projelerindeki modern iç mekan anlayışıyla değerlendirilir. Ettore Sottsass, Memphis Grubu’yla birlikte geliştirdiği renkli ve geometrik düzenlemeleriyle, postmodernizmin eğlenceli ve ironik yönlerini vurgular. Andrée Putman, minimalist estetik ile lüksü harmanladığı Morgan’s Hotel tasarımı üzerinden analiz edilirken, Michael Graves, postmodernizmin tarihi referanslarla zenginleşen estetik anlayışını otel projeleri ve mobilya tasarımlarıyla somutlaştırır. Neon renkler, metalik yüzeyler ve büyük ölçekli mobilyalar, bu dönemde iç mekan tasarımında lüks ve estetik vurgusunun temel unsurlarıdır. Aynı zamanda, farklı dönemlerden alınan ilhamların modern yorumlarla nasıl bir araya getirildiği ve iç mekanların bireysel kimliği yansıtan özgün alanlara dönüştürülmesi tartışılır. 80’lerin materyalist ve lüks odaklı yaşam tarzının, tasarımda estetik, işlevsellik ve kültürel bağlam açısından nasıl bir dönüşüm yarattığı değerlendirilir.
13)	1970’lerden 2000’lere Kamu Binalarının İç Mekan Tasarımında Dönüşüm Bu hafta, 1970’lerden 2000’lere kadar farklı fonksiyonlara sahip kamu binalarının iç mekan tasarımında yaşanan dönüşümler ele alınır. Eğitim, kültür, sağlık ve yönetim yapıları gibi farklı işlevlere hizmet eden kamu binalarının tasarımlarında estetik, işlevsellik ve teknolojik yeniliklerin dönemsel etkileri incelenir. Bu bağlamda, her dönemin tasarım anlayışını yansıtan önde gelen projeler ve tasarımcıların yaklaşımları detaylı bir şekilde tartışılır. 1970’lerde, doğal malzeme kullanımı ve fonksiyonelliğin ön planda olduğu bir tasarım anlayışı benimsenmiştir. Louis Kahn’ın Kimbell Art Museum projesi, ışık ve mekan ilişkisi bağlamında analiz edilir. 1980’lerde postmodernizmin etkisiyle tarihi referanslar ve çeşitli stillerin bir arada kullanıldığı iç mekanlar öne çıkmıştır. Michael Graves’in Portland Building tasarımı ve Richard Meier’in ışık odaklı düzenlemeleri bu dönemin karakteristik örnekleri olarak ele alınır. 1990’larda ise minimalizm ve teknolojinin etkisi kamu binalarına yansımıştır. Tadao Ando’nun Church of the Light projesi, sakin ama çarpıcı iç mekan anlayışını vurgularken, Renzo Piano’nun Pompidou Merkezi iç mekan düzenlemeleri, yenilikçi teknolojik yaklaşımlarıyla değerlendirilir. 2000’lere gelindiğinde sürdürülebilirlik ve parametrik tasarım anlayışı kamu binalarını şekillendirmiştir. Zaha Hadid’in MAXXI Museum projesi, akışkan formları ve dijital tasarım yaklaşımlarıyla analiz edilirken, Norman Foster’ın Berlin Reichstag Binası renovasyonu çevresel duyarlılık ve enerji verimliliği bağlamında incelenir. Dersin odak noktaları arasında, kamu binalarında estetik ile işlevselliğin dengesi, malzeme ve teknoloji kullanımı ile toplumsal değişimlerin tasarım üzerindeki etkileri yer alır. Görsel materyaller ve seçili projelerle desteklenen bu ders, kamu binalarının iç mekan tasarımında tarihsel ve estetik dönüşümleri eleştirel bir bakış açısıyla anlamayı amaçlar.
14)	Tekrar Dersi (Zamansız Tasarım Bağlamında) Bu derste, tarihsel süreç periyodik olarak yeniden analiz edilir ve günümüzdeki yansımaları zamansız tasarım bağlamında tartışılır.
15)	final

Kaynaklar

Ders Notları / Kitaplar:

Crawford, A. (1997). Ideas and objects: The Arts and Crafts Movement in Britain. Design Issues, 13(1), 15–26.
Petts, J. (2008). Good work and aesthetic education: William Morris, the Arts and Crafts Movement, and beyond. The Journal of Aesthetic Education, 42(1), 30–45.
Brandon-Jones, J. (1973). Architects and the Art Workers’ Guild. Journal of the Royal Society of Arts, 121(5200), 192–206.
O’Neill, M. (2007). Rhetorics of display: Arts and crafts and Art Nouveau at the Turin Exhibition of 1902. Journal of Design History, 20(3), 205–225.
Rawson, G. (2004). The Arts and Crafts Movement and British schools of art. The Journal of the Decorative Arts Society 1850 - the Present, (28), 28–55.
Becker, H. S. (1978). Arts and crafts. American Journal of Sociology, 83(4), 862–889.
Winter, R. W. (1975). The Arts and Crafts as a social movement. Record of the Art Museum, Princeton University, 34(2), Aspects of the Arts and Crafts Movement in America, pp. 36-40.
Weiss, P. (1975). Kandinsky and the ‘Jugendstil’ Arts and Crafts Movement. The Burlington Magazine, 117(866), Special Issue Devoted to Twentieth-Century Art, 270–277, 279.
Vyas, H. K. (1984). Design: Art and craft as a united concept. India International Centre Quarterly, 11(4), DESIGN: Tradition and Change, 91–94.
Garnham, T. (1985). William Lethaby and the two ways of building. AA Files, (10), 27–43.
Lutchmansingh, L. D. (1993). The British Arts and Crafts Workshop between tradition and reform. Studies in the History of Art, 38, Symposium Papers XXII: The Artist’s Workshop, 174–193.
Hewitt, M. A. (2012). Gustav Stickley and the American Arts and Crafts Movement: Newark Museum, Newark, NJ, September 15, 2010–January 2, 2011; Dallas Museum of Art, Dallas, TX, February 13–May 8, 2011; San Diego Museum, San Diego, CA, June 18–September 11, 2011. West 86th: A Journal of Decorative Arts, Design History, and Material Culture, 19(1), 157–168.
Radcliffe-Trenner, A., Anthony, R. W., & Meade, E. P. (2005). Wood assessment and repair of Gustav Stickley’s log house at Craftsman Farms, New Jersey. APT Bulletin: The Journal of Preservation Technology, 36(2/3), 29–36.
Yang, M. (2016). The Prairie Style: Rethinking the American identity. South Atlantic Review, 81(1), Text as Memoir, Part II, 81–93.
Fischer, O. W. (2014). Passion, function, and beauty: Henry van de Velde and his contribution to European modernism: Klassik Stiftung Weimar, Germany, March 24–June 23, 2013; Musée du Cinquantenaire, Brussels, Belgium, September 13, 2013–January 12, 2014. West 86th: A Journal of Decorative Arts, Design History, and Material Culture, 21(1), 142–148.
Kuenzli, K. M. (2012). Architecture, individualism, and nation: Henry van de Velde’s 1914 Werkbund Theater building. The Art Bulletin, 94(2), 251–273.
Vajda, G. M. (1980). Some aspects of Art Nouveau in arts and letters. Journal of Aesthetic Education, 14(4), Special Issue: The Government, Art, and Aesthetic Education, 73–84.
Hasol, D. (2016). Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü. İstanbul: YEM Yayınları.
Keser, N. (2009). Sanat Sözlüğü. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Diğer Kaynaklar:

Ders - Program Öğrenme Kazanım İlişkisi

Ders Öğrenme Kazanımları	1	2
Program Kazanımları
1) Meslek etiği ile ilgili kanun ve yönetmelikleri tanımlar ve bu düzenlemelerin mesleki uygulamalardaki rolünü açıklar.
2) Sanatsal ve kültürel değerler ile sosyolojik ve antropolojik bilgileri açıklar ve tasarım süreci ile ilişkilendirir.
3) İçmimarlık ve Çevre Tasarımı alanının gerektirdiği teorik, teknik ve pratik bilgi birikimini kullanarak kullanıcı ihtiyaçlarına uygun, özgün ve işlevsel iç mekân tasarımları üretir.
4) Çağdaş malzeme bilgisi ve üretim teknolojilerini iç mekân bağlamında kullanarak; bu bilgiler ışığında eleştirel düşünce ve çözüm önerileri geliştirir.
5) Dijital tasarım ve görselleştirme becerilerini kullanarak tasarım fikrini etkili şekilde temsil eder.
6) Araştırma yöntemlerinden yararlanarak iç mekân tasarım süreçlerinde bilinçli, gerekçelendirilmiş ve kullanıcı odaklı tasarım kararları üretir.
7) Tasarım sorunlarını analitik ve eleştirel bir yaklaşımla değerlendirir ve bu değerlendirme doğrultusunda özgün tasarım çözümleri geliştirir.
8) Takım çalışması ve disiplinlerarası etkileşim süreçlerine aktif olarak katılır; mesleki uygulama süreçlerinde sorumluluk alır ve etkili iletişim kurar.

Ders - Öğrenme Kazanımı İlişkisi

Etkisi Yok	1 En Düşük	2 Düşük	3 Orta	4 Yüksek	5 En Yüksek

	Dersin Program Kazanımlarına Etkisi	Katkı Payı
1)	Meslek etiği ile ilgili kanun ve yönetmelikleri tanımlar ve bu düzenlemelerin mesleki uygulamalardaki rolünü açıklar.	5
2)	Sanatsal ve kültürel değerler ile sosyolojik ve antropolojik bilgileri açıklar ve tasarım süreci ile ilişkilendirir.	3
3)	İçmimarlık ve Çevre Tasarımı alanının gerektirdiği teorik, teknik ve pratik bilgi birikimini kullanarak kullanıcı ihtiyaçlarına uygun, özgün ve işlevsel iç mekân tasarımları üretir.	5
4)	Çağdaş malzeme bilgisi ve üretim teknolojilerini iç mekân bağlamında kullanarak; bu bilgiler ışığında eleştirel düşünce ve çözüm önerileri geliştirir.	4
5)	Dijital tasarım ve görselleştirme becerilerini kullanarak tasarım fikrini etkili şekilde temsil eder.	5
6)	Araştırma yöntemlerinden yararlanarak iç mekân tasarım süreçlerinde bilinçli, gerekçelendirilmiş ve kullanıcı odaklı tasarım kararları üretir.	4
7)	Tasarım sorunlarını analitik ve eleştirel bir yaklaşımla değerlendirir ve bu değerlendirme doğrultusunda özgün tasarım çözümleri geliştirir.	2
8)	Takım çalışması ve disiplinlerarası etkileşim süreçlerine aktif olarak katılır; mesleki uygulama süreçlerinde sorumluluk alır ve etkili iletişim kurar.	3

Öğrenme Etkinliği ve Öğretme Yöntemleri

Bireysel çalışma ve ödevi
Ödev

Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri ve Kriterleri

Yazılı Sınav (Açık uçlu sorular, çoktan seçmeli, doğru yanlış, eşleştirme, boşluk doldurma, sıralama)
Ödev
Bireysel Proje

Ölçme ve Değerlendirme

Yarıyıl İçi Çalışmaları	Aktivite Sayısı	Katkı Payı
Ara Sınavlar	1	% 40
Final	1	% 60
Toplam		% 100
YARIYIL İÇİ ÇALIŞMALARININ BAŞARI NOTU KATKISI		% 40
YARIYIL SONU ÇALIŞMALARININ BAŞARI NOTUNA KATKISI		% 60
Toplam		% 100

İş Yükü ve AKTS Kredisi Hesaplaması

Aktiviteler	Aktivite Sayısı	Süre (Saat)	İş Yükü
Ders Saati	1	2	2
Sınıf Dışı Ders Çalışması	2	40	80
Ara Sınavlar	1	2	2
Final	1	2	2
Toplam İş Yükü			86